'Na een dag kon ik nummerborden lezen!'



Ans Taekema-Kromhout (52): 'Sinds mijn zesde droeg ik een bril. Lenzen mocht ik van mijn ouders pas op mijn 18e, je kunt je voorstellen hoe jaloers ik was toen mijn zus op gegeven moment haar dikke glazen voor die felbegeerde lenzen mocht inruilen.'

'Mijn ogen werden er inmiddels niet beter op, mijn sterkte was – 7,5, en lenzen zijn misschien mooier dan een dikke bril, maar niet handig als je graag zwemt en zeilt. Harde wind, eens flink het water in duiken, met lenzen kan het niet. Via een omweg – eigenlijk wilde ik mijn ogen laten laseren – kwam ik bij de ARTIFLEX® lens uit. Een nieuwe techniek waarbij je een lens geïmplanteerd krijgt door een flinterdun sneetje. Geen hechtingen, bijna geen pijn en een goed resultaat. Mijn ogen bleken geschikt, dus besloot ik de stap te zetten.'

'Het was een spannende tijd. De ingreep zelf viel reuze mee en was snel klaar maar 't is toch raar, dat gedoe aan je oog. Gelukkig was de begeleiding heel goed en kon ik tijdens de ingreep gewoon met de arts en verpleegkundige praten. Na mijn eerste behandeling kreeg ik een oogkapje op dat de volgende dag verwijderd kon worden. Op weg naar Groningen hield ik mijn hand voor mijn slechte oog om te kijken wat ik al kon zien: ik kon nummerborden lezen! Een geweldige ervaring.'

'Ik ben blij met mijn nieuwe ogen. Zwemmen en zeilen doe ik nu zonder kunstgrepen, oogmake-up aanbrengen levert geen problemen op en inmiddels heb ik afgeleerd om naar mijn lenzen te zoeken!'
 

'Hé, op die tv staat Grundig!'



Shannon Werleman (43) had vanaf zijn 13e een bril, later kwamen daar contactlenzen voor in de plaats. Shannon: ‘Als tandarts werk ik binnenshuis. Het gebouw waar ik werkte zorgde er, samen met mijn lenzen, voor dat ik veel last van prikkende, vermoeide ogen had. Daarnaast werkt het onhandig als je naast je microscoop ook nog eens je ogen moet scherpstellen tijdens een onderzoek. Buiten was het eigenlijk al niet beter, ik sport veel en vaak en gedoe met brillen en lenzen is dan het laatste waar je op zit te wachten.

Ik was al op de hoogte van de innovaties binnen Ophtec en besloot vorig jaar september de stap te zetten en ARTIFLEX® lenzen te laten implanteren. Zenuwachtig was ik niet, ik wilde gewoon van mijn ongemak af. Mijn ogen zijn tegelijkertijd behandeld, met als gevolg dat ik na het bijkomen van de operatie de memorabele woorden spraak: ‘Hé, op die tv staat Grundig!’ Mijn zicht was dus meteen perfect en last heb ik er niet van gehad. Ik had een dag vrij genomen om bij te komen, maar eigenlijk had ik gewoon aan het werk kunnen gaan.

'Met verbazing kijk ik naar de hazen ver weg in het veld'

Lidia Ferwerda, 48 jaar, tekst- en beeldredacteur en vertaalster Spaans: ' Voor mijn werk moet ik veel lezen en achter het beeldscherm zitten. Mijn zicht was daarbij een voortdurende stoorzender. De verschillende contactlenzen die ik heb geprobeerd leverden een hoop problemen op, en nooit het gewenste scherpe zicht. Een enthousiaste ARTISAN® draagster die ik ontmoette, zette mij op het spoor van het RCNN en de mogelijkheid van implanteerbare lenzen.
Uit het vooronderzoek bleek niet alleen dat mijn ogen geschikt waren voor een ARTISAN® lens, maar ook voor een nieuwer model, de ARTIFLEX® lens. Het voordeel van deze lens is dat hij door een kleinere opening het oog in kan. In overleg met de oogarts koos ik voor deze methode. De behandeling was spannend voor mij en ook voor de oogarts, die deze implantatie voor de eerste keer deed. Ik had het volste vertrouwen in en het verliep allemaal perfect. Met het resultaat ben ik erg tevreden. Eindelijk scherp zicht. Ik kan veel langer lezen en achter de computer werken zonder vermoeid te raken. Maar er is meer: zo kijk ik nog altijd met verbazing naar de hazen ver weg in het veld die ik nu kan zien als ik met de hond wandel. En eindelijk kan ik de tekst lezen op de foto boven de behandelstoel bij de tandarts: Schiermonnikoog.'


'Ik ben echt heel gelukkig en dik tevreden met mijn nieuwe ogen'

Lindy, 26 jaar ‘Op mijn tweeëntwintigste verdroeg ik opeens mijn contactlenzen niet meer. Dit was een enorme tegenvaller. Ik was terug bij af. Beslagen brillenglazen betekende blind de kroeg in. In het zwembad achter de verkeerde mensen aan lopen. Op de bank wakker worden met afdrukken van brillenpoten in mijn gezicht. Met een natgeregende bril op de fiets een gevaar voor mezelf en anderen.  Zo kan ik nog wel een tijdje doorgaan.
‘Toen ik iets las over brilvervangende chirurgie wist ik het meteen; als het kan dan doe ik het. Mijn oogarts adviseerde mij ARTISAN® lenzen. Het idee dat deze lenzen er ook weer uitgehaald kunnen worden en dat er niets definitief verandert in mijn ogen sprak mij erg aan.
‘Tussen de behandeling van het eerste oog en het tweede oog zaten 10 dagen. De laatste ingreep was begin mei 2001 en sindsdien doe ik alles zonder bril. Ik ben echt heel gelukkig en dik tevreden met mijn “nieuwe ogen”. De enige nadelen tot nu toe zijn de lichtkransen die ik  zie als ik ’s avonds in de auto rij en de schitteringen zo nu en dan. Maar dat schijnt na een tijdje niet meer storend te zijn.'



 

© OPHTEC B.V. 2008 | Disclaimer